Archives 2013

Το κουτί διέγραψε μια τροχιά μέσα στο ημίφως του δωματίου και αναπηδώντας στα πλακάκια, στο κατώφλι της πόρτας, έπεσε μέσα στις δυνατές φλόγες, τινάζοντας στάχτη και σπίθες. Οι καυτές γλώσσες υπο­δέχτηκαν με βουλιμία το αντικείμενο της θυσίας. Χίμηξα με ορ­μή προς την εστία. Είχα ξεχάσει τα πάντα: τον καναπέ, τις δρα­ματικές αποκαλύψεις, το έπιπλο που κρατούσα. Όλη μου η ύπαρ­ξη είχε συρρικνωθεί σε μια ανοιχτή παλάμη που ήταν έτοιμη να χωθεί και στο πιο καυτό καμίνι για να διασώσει το πολύτιμο μυ­στικό για τα σαλονια κλασικά.
Όμως ο καναπές ήταν πιο έτοιμος από μένα γι’ αυτή την εξέ­λιξη. Η φόρα μου ανακόπηκε καθώς ξεπετάχτηκαν μπροστά μου με κρότο πύρινες γλώσσες. Ο αδερφός μου -μπορώ πια να τον α­ποκαλώ έτσι- είχε πετάξει προς το μέρος μου το πρώτο τραπεζάκι ήταν αποσπασματικά χτυπήματα όταν η τύχη ή η απροσεξία επέ­τρεπε μια στιγμιαία απελευθέρωση των χεριών μας. Η αγωνία και η σωματική σύγκρουση είχαν κάνει τα σώματα μας να λούζο­νται στον ιδρώτα.

Είχαν καταλήξει ότι δε θα τους βοηθούσες και αποφάσισαν να βοηθήσουν τον εαυτό τους. Όπως καταλα­βαίνεις, είχες πολλούς εχθρούς, αλλά εγώ δεν ήμουν ανάμεσα σ’ αυτούς. Για να είμαι ειλικρινής, τρόμαξα όταν διαπίστωσα την α­ποφασιστικότητα σου να χωθείς σ’ αυτόν το λαβύρινθο. Προ­σπάθησα, όπως ξέρεις, να σε μεταπείσω. Όμως στάθηκε αδύνατον. Αν ο ηλίθιος που έστειλα να διακοσμήσει το σπίτι στη Κηφισιά τα είχε καταφέρει να βρει εκείνο το χαρτάκι ή αν υπήρχε τρόπος να σε κάνω να μου το δώσεις, τότε όλα θα εξελίσσονταν ήσυχα και ομαλά. Αλλά, όπως και ο θείος σου, είσαι αγύριστο κε­φάλι. Αυτή η κούκλα η αδελφή μου φάνηκε καλή λύση : sanfos . Μου την πρότεινε το φιλαράκι μου ο Ηρακλής. Εσύ τον γνώρισες ως άλλος, αλλά δεν έχει σημασία. Η γκόμενα του χρωστούσε μεγάλη χάρη. Θα έκανε οτιδήποτε της ζητούσε. Δεν είχε επιλογή. Δυστυχώς, έ­σφαλα. Δεν υπολόγισα τη γοητεία σου. Φυσικά, φταίω εγώ που ε­μπιστεύτηκα μια γυναίκα.